تو را من چشم در راهم

رنگین پوست

وقتی به دنیا اومدم، سیاه بودم
وقتی بزرگتر شدم، بازم سیاه بودم
وقتی جلو آفتاب میرم، بازم سیاهم
وقتی میترسم، سیاهم
وقتی سردمه سیاهم
وقتی مریضم بازم سیاهم
وقتی هم که بمیرم، باز سیاه خواهم بود!
.
و تو ای دوست سفید من !
وقتی به دنیا اومدى، صورتی بودی
وقتی بزرگتر شدی،سفید شدی!
وقتی جلو آفتاب میری، قرمز میشی
وقتی میترسی، زرد میشی
وقتی مریضی، سبز میشی
وقتی هم که بمیری خاکستری میشی!
.
و تو به من میگی رنگین پوست!
•
(سرود يك كودكِ آفريقايي- برگزیده سازمان ملل در سال ۲۰۰۵)

نیجریه

راهیان نور

عظمت مصيبت رسول‏(فرازهایی از خطبه حضرت فاطمه)

شما مى‏گوييد محمد (ص) رسول خدا از دنيا رفته؟ «فَخَطْبٌ جَلِيلٌ»، درست است. مرگ رسول خدا بزرگ است.

 «اسْتَوْسَعَ وَهْيُهَ»؛ شكاف بزرگى است. «و اسْتَنهَرَ فَتْقُةُ و انْفَتَقَ رَتْقُهُ»؛ و درّه‏اى است بسيار گسترده و باز.   «اظْلِمَتِ الارْضُ لِغَيْبَتِهِ وَ كُسِفَتِ الشَّمْسُ وَ القَمَرُ وَانْتَثَرَتِ النُّجُومُ لِمُصِيبَتِه وَ اكَدَتِ الآمَالُ وَ خَشَعَتِ الجِبَال»؛ زمين از نبود حضرت تيره و تار شد و از اين مصيبت وارده، خورشيد و ماه، نور خود را از دست دادند و ستارگان از هم پاشيده شدند. و كوه‏ها با تمام غرورشان سر فرود آوردند و آرام شدند.

 «وَ اضِيعَ الحَرِيمُ وَ ازيِلَتِ الحُرْمَةُ عِنْدَ مَمَاتِهِ»؛ وقتى رسول خدا از دنيا رفت، حريم‏ها به هم ريخت و حرمت‏ها فراموش گشت.  «فَتِلْكَ وَاللَّهِ النَّازِلَةُ الكُبْرَى ...»؛ پس آنچه كه از مرگ رسول خدا بدست آمده، خيلى بزرگ‏تر است، اينكه انسان حريم‏ها و حرمت‏ها را فراموش كند. اندازه‏ها و حدود را زير پا بگذارد. اين مصيبتى است عظمى‏ ...

 «اعْلَنَ بِهَا كِتَابُ اللَّهِ جَلَّ ثَنَاؤُهُ فِى افْنِيَتِكُمْ وَ فِى مُمْسَاكُمْ وَ مُصْبِحِكُمْ»؛ اين قرآن است كه از اين مصيبت خبر مى‏دهد و شب و روز، جلوى خانه‏هاى شما فرياد مى‏زند.

 «يَهْتِفُ فِى افْنِيَتِكُمْ هِتَافاً وَ صُرَاخاً وَ تِلَاوَةً ...»؛ بلند هم فرياد مى‏زند؛ كه:  «أفَانْ مَاتَ اوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُم عَلَى اعْقَابِكُمْ وَ مِنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ‏يَضُّرُ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِى اللَّهُ الشَاكِرِينَ». اگر به گذشته‏هايتان بازگشت كنيد، به چيزى ضرر نمى‏زنيد، ولى اگر پايدارى كنيد، شكر معرفتتان را بدست آورده‏ايد. شكر آن نعمت‏هايى را كه بدست آورده بوديد، ادا كرده‏ايد.

 روزهاى فاطمه(س)، ص: 74/عین.صاد

راستى چگونه محمد(صل الله علیه و آله) در كوير آن گل‏ها را پروريد؟!

 

 

راستى چگونه محمد در كوير آن گل‏ها را پروريد؟!

من گاهى در كار سنگين رسول عظيم، محمد مصطفى، آنچنان مسحور مى‏شوم، كه خيال مى‏كنم در خواب اين همه بيدارى را و بصيرت را و رفعت را ديده‏ام، چگونه از ميان آنهايى كه ناچار با دست خود، گور عزيزان خود را مى‏كندند، وسعت صدر و ظرفيت روح و ظرافت برخوردى را بيرون مى‏آورد، كه امروز در سرزمين رفاه و هنگام وفور هم نمى‏توان اين همه وسعت كه هيچ، حتّى مقدارى ظرفيت و ظرافت را از آنها توقع داشت، كه لااقل برادران خودشان را به دست دشمنشان نسپارند و زير پاى خوك‏هاى مهاجم نيفكنند و قربانى يهود نسازند.

راستى چگونه محمد در كوير، آن گل‏ها را پروريد؟ گل‏هايى كه از خار انگيزه‏هاى شخصى كه هيچ از غضب قومى و قبيله‏اى كه هيچ، حتّى از شوق بهشت و ترس آتش هم رها شده بودند و از بندگى و تجارت، به آزادگى رسيده‏ بودند.

درسهايى از انقلاب (قيام)، ص: 154/عین.صاد

پاییز هم ریش سفیدی میکند برای آمدنت

یا لیتنا کنّا معکم فنفوز فوزا عظیماً

"این پیاده روی میان نجف و کربلا و امثال آن، پدیدۀ بی نظیری است.  حرکت عشق و ایمان است. جا دارد امثال بنده که از اینجور حرکتها محرومیم، عرض کنیم که: «یا لیتنا کنّا معکم فنفوز فوزا عظیماً» #کاش ما هم پیش شما بودیم و از این فوز عظیم بهره مند می شدیم".

(درس خارج 9آذر94)

پیاده روی اربعین در 100 سال پیش

جا مانده